آیا پیشرفت در حوزه علوم طبیعی و انسانی با حضور ولایت مطلقه فقیه همخوانی دارد؟
بگذارید صحبتم را با تکه کلامهایی از یحیی یثربی استاد فلسفه و آذری که با روزنامه همشهری چند روز پیش گفتگویی داشته شروع کنم. ایشان می گوید …. در حوزه غیر علوم انسانی تا حدودی کار هایی انجام میشود، اما در علوم انسانی که بنیادی ترین حوزه علمی جامعه است و این علوم باید زیر بنای محکمی برای جامعه ایجاد کند، به نظر میرسد کوچکترین کاری انجام نمیشود. دلیلش هم تنها یک دلیل است اما توجه به آن یک دلیل هم مهم است. … یک دلیل، ناتوانی کسانی است که در سطح بالای این حوزه قرار دارند. 5 سال است مقام رهبری از همین جامعه با تاکید بسیار میخواهد که تولید علم کند، بر همین اساس سازمانی تشکیل شده و سمینارهای متعددی برگزار شده است، اما نتنها هیچ کاری انجام نشده که اصلا در خیلی موارد متوجه نشده اند موضوع چیست…..
—-
متاسفانه استاد مطمئن نیست که کاری انجام میشود یا نه فقط به نظرش رسیده است که انجام نمیشود و روی این احتمال آمده کلی حرف زده است. در ضمن در جامعه ای که سیستم دیکتاتوری تفکری خاص حاکم است و محققین مجبور میشوند یا نتایج کار خود را در منتشر نکنند یا آنرا ناقص و تحریف شده ارائه دهند دیگر جایی برای توسعه باقی نمی ماند نفر بعدی و ادامه دهنده راه به کدامین اطلاعات انسانی رجوع کند.
همانطور که میدانید اعتقاد تمام و کمال به ولایت مطلقه یعنی کسی که دیگر هیچ خطا و اشتباهی در کلام و اندیشه اش وجود ندارد و حرف نهایی و عادلانه هم همان است دیگر جایی برای کاوش و تحقیق باقی نمی ماند چراکه شما به حد بالایی از آگاهی اعتقاد دارید و رسیده اید که دیگر بعد آن چیز دیگری نیست بنابراین به توقف در پیشرفت علوم انسانی رسیده اید. چون دیگر چیزی بالاتر نیست یاد بگیرید و یا روی آن تحقیق کنید یا به عبارت دیگر اگر چیزی در علوم انسانی وجود داشته باشد ولی مطلقه میداند چرا که اگر نداند با ولایت مطلقه اش همخوانی ندارد و آنرا نقض میکند. اما چون سیستم تفکر دیکتاتوری حاکم است بتدریج آثار زیانبار خود را در ضمیر باطن افراد جامعه باقی میگذارد و اندیشه پیشرفت بتدریج متوقف میشود. برای همین است که محققین علوم انسانی از کارشان نتیجه نمی گیرند و یا مشکلاتی در پیشرفتشان رخ میدهد. مخصوصا آنهاییکه در ولایت ذوب شده اند.
2008-04-20
