هم شرقی هم غربی رژیم دیکتاتوری، سرمایداری،

فاشیستی،

آنارشیستی رویزیونیسمی جمهوری اسلامی ایران

زمین

ایران را بقالی کنیم!

سنگسار یک اقدام فاشیستی، سرمایداری، آنارشیستی و ضد مذهبی است(2)؟!

سالیان دراز است که مسئله سنگسار در نظام فاشیستی، آنارشیستی جمهوری اسلامی ایران گوش جهانیان را کر کرده است و همچنین به زور این صدا به داخل کشور می آید ولی باز علیرغم فیلتریگ شدید کسانیکه پیرو حق و اجرای عدالت هستند موضوع را پیگیری و نسبت به روشن کردن آن اقدام میکنند. در این نظام مسلما جای تعجب نیست که چرا آقایانی مثل شاهرودی با دادن پیامهایی از قبیل “مردم سرعت و قاطعیت در قضاوت را طالبند” فقط یک شعار پوشالی و توخالی برای حفظ نظام فاسدشان است.

آیه 91 سوره هود، قرآن کریم نشان میدهد که موضوع سنگسار به دوران پیش از اسلام بر میگردد. همانطور که مشخص است قوم شعیب، شعیب را مورد سرزنش قرار میدهند و بدلیل ملاحظه طایفه او، او را سنگسار نمیکنند. از این آیه مشخص است که پیامبران خدا( افراد درستکار) نیز توسط مردم ستمکار تهدید به سنگسار میشدند. سنت سنگسار، سنتی است که مربوط به شبه جزیره عربستان است و از آنجا با حمله امپریالیسم عرب به همان شکل به ایران برای اعاده عدالت اسلامی فاشیستی، آنارشیستی سرمایداری عرب وارد ایران شد.

شنیده ام در زمان سنگسار فردی روزی علی بن ابی طالب حضور داشت، تکه سنگ کوچکی (شبیه سنگهای کوچک نه قلوه سنگ و تخته سنگ، که در روز های مراسم حج به سمت شیطان پرت میکنند) را برداشت و فرمود هر کسی گناهی نکرده است …، آنگاه سنگ را به سمت فرد مذکور پرت کرد.

10/1/1388

http://www.rojhelat.nu/files/farsi.php?id=4620

http://oveis.blogfa.com/post-2.aspx

خوش رقصی حاکمین منتصب، نتیجه خروج انتصاب از مسیر قانونی و مانیفست دیکتاتوری فاشیستی است:

کلیه مسئولین در جامعه یا به عبارتی مدیران قاعدتا بایستی بر روال علم مدیریت نسبت به انجام وظایف خود اقدام نمایند اما تجاوز به حقوق کارمندان، عدم توجه به حقوق مردم، پارتی بازی، دروغگویی، باند بازی، فساد و ارتشاء، اعدام و قتل و عام برای ایجاد سکوت و کسب آرامش، پاچه خواری، امنیت شغلی از یک جنبه و از طرف دیگر جلب توجه مقام بالاتر را برای فرد منتصب شده به شکل غیر قانونی را به همراه خواهد دارد. بنابراین خوش رقصی و یا خوش خدمتی تجاوز و خسارات سنگین تری را برای مردم در نتیجه انتصاب فردی ناتوان و فرصت طلب در سطوح بالای حکومتی نتیجه خواهد داد که خسارات کمتری را در رده های پایین مدیریتی به همراه خواهد داشت. در کل به دلیل دیکتاتوری بودن حکومت کلیه انتصابات حتی ریاست جمهوری ، وزرای اطلاعات و … همگی باعث یکنواختی در اعتقاد ظاهری مشترک به یک رهبر مشترک بطور اجباری و خارج شدن جامعه از روال قانونی را در پی خواهد داشت و این فقط در نتیجه اعتقاد به تفکر کد خدا منشی، اعتقاد بی قید و شرط به حاکمیت ولایت مطلقه ولایت وقیه فاشیست است که نتیجتا خروج از قانون و تجاوز به امنیت ملی را باعث گردیده است و از طرف دیگر محاربه تمام و کمال با خدا که ضایع کردن حق است، تلقی میشود.

7/1/1388

تقیه حکمی فاشیستی است:

مسلمین و مسیحی یا یهودی در شعب ابی طالب در محاصره بودند و با وجود گرسنگی شدیدی که در بین بود علی بن ابی طالب بنا به آموزه های محمد^(ص) مامور شد که برای آوردن آذوقه به شهر برود و یا بطریقی غذا تهیه نماید. به مردم حکم شده بود که به مردم در بند شعب کمک نکنند و هر کسی کمک رسانی کند مجازات میشود چه اهالی شهر چه تجاری که در رفت و آمد هستند. بهرحال با شرایطی که بر مردم و خود علی بن ابی طالب حاکم بود علی حاظر نشد برای تهیه آذوقه از کسانیکه از او جویا میشدند دروغ بگوید و با دادن اطلاعات اشتباهی خلاف حقیقتی که بایستی عمل کند، عمل نماید. مسلما عدم توانایی در راستگویی ناتوانی و ضعف در عمل را نشان میدهد بویژه وقتی در موقعیت ضعیفی باشید بچه ها نیز اگر یاد گرفته باشند یا بنا بر ابتکار خود ممکن است وقتی در وضعیت ضعیفی قرار میگیرند حقیقت را نگویند ممکن است دروغگویی آنها دلیلی برای حفاظت از خود در برابر تنبیه باشد و پیامد های آن باشد. برای افراد بالغ نیز همچنین احکامی صادق است با این تفاوت که اگر فردی اگر در حکومتی تحت فشار باشد یا به حقوقش تجاوز شود بتدریج برای حفظ منافع خود ممکن است شروع به دروغگویی کند. اما آیا این حکم برای اداره کنندگان جامعه نیز قابل طرح است. ممکن است آنها مدعی شوند ما برای حفظ منافع شما مردم مجبوریم دروغ پردازی کنیم به اصطلاح تقیه کنیم، نتیجتا بایستی انتظار بهبود اوضاع در امور مردم را شاهد باشیم. آیا حقیقتا بهبودی در اوضاع مشاهده شده است. آیا تقیه این چنینی که علی بن ابی طالب که در محاصره اقتصادی بود دلیلی برای نادرست بودن اینکار میباشد، آیا میشود به نام اینکه او پیشوا بوده است و بایستی مسیر را درست میرفته تا اسلام پابرجا شود و حالا اشکالی ندارد… آیا با انحراف از حقیقت میشود بهبود اوضاع جامعه را نتیجه گرفت یا اصلا آگاهی مردم در آن حد هست که بشود به آنها منافع و مصالحشان را فهماند یا مجبور به بیان اکاذیب هستیم. مسلما معلوم است هیچ کدام از موارد مذکور دلیل کافی برای بیان اکاذیب یا تقیه برای اجرای عدالت و یا گرفتن حق نیست. چون اگر بود این مسئله در همان ابتدا به عنوان یکی از آموزه های مذهبی به مردم برای حفظ منافعشان مطرح میشد و خود حکام هم همین را بکار میگرفتند آن وقت بود که اوضاع جامعه بهم میریخت و هرج و مرج میشد. پس تقیه حتی بدلیل عدم ایجاد شرایط مناسب برای تشخیص صحت درستی انجام کار تقیه خطایی را ناشی از عدم توانایی عمدا وارد رفتار جامعه میکند و بتدریج اعتماد را از سطح کلان جامعه تا پایین ضایع میکند. بنابراین حداقل در این حالت به این نتیجه رسیدیم که تقیه حاکم یا دروغ پردازی آنها جامعه را به انحراف میکشاند اما آیا تقیه مردم نیز جای توجیه دارد بنا بر همان مثال های ساده که زدیم وقتی حق ضایع شود و ضعیف تر توان دفاع از حقوق خود را از دست بدهد دروغگویی در جامعه گسترده میشود که این باز به عدم توانایی حاکمین در اجرای عدالت را میرساند. پس در کل دروغگویی به هر نحوی که در جامعه رشد کند چه با نام تقیه یا هر معنا و لفظ دیگری نتیجه و پیامد حقیقت عدم توانایی حاکمین یا صاحبان قدرت و نشان ظلم و ستم در جامعه است و در شرایط کنونی با شواهدی که موجود است نتیجه گیری میکنیم که این حکم، یک حکم فاشیستی است.

7/1/1388

حکم رویت مردگان در مرده شورخانه

سپاه علی بن ابی طالب با سپاهی که عمرو عاص در آن حضور داشت در جنگ بود، بعد از از دست رفتن توان جنگی سپاه معاویه که در آن عمرو عاص سر لشکر آن بود علی بن ابی طالب به سمت عمرو عاص هجوم برد تا نسبت به قتل او اقدام کند اما عمرو عاص با آگاهیی که از اخلاق علی بن ابی طالب^(ع) داشت خدعه کرد و لباس خود برکند و علی بن ابی طالب روی خود را گرفت و سر بچرخاند تا رویش به بدن عریان عمرو عاص نیفتد این نیرنگ باعث شد عمرو عاص نجات یابد، بعبارت دیگر اخلاق علی بن ابی طالب عامل نجات عمرو عاص سر لشکر دشمن گردید. این حقیقت برای ما روشن میکند چه چیز باعث میشود مردگان که توان پوشاندن خود را ندارند دیگران به حکم، حاکم شرع مجازند بدن مردگان را در مرده شورخانه هنگام شستوشوی بدنشان توسط مرده شور رویت کنند. طبیعی است به حکم، حاکم شرع فاشیسم غیر از مرده شور یا کسانیکه مرده را غسل میدهند دیگران نیز مجاز میشوند مردگان را رویت کنند.

6/1/1388

عدم اطلاع از اعدام جمع کثیری از محکومین سیاسی سالیان قبل بدلیل فیلتراسیون اطلاعات و تاثیر آن بر عدم توانایی شناخت بیماریهای روانی، رفتار سیاسی و اجتماعی مردم

کشتار جمعی محکومین سیاسی با انفجار اتمی یا هسته ای تشابهاتی باهم دارند و آن این است که هر دو اندیشه ای فاشیستی و امپریالیستی است و دیگری بشدت سرکوب کننده روان انسان است. اولین بار انرژی هسته ای بصورت گسترده در حوزه نظامی بکار گرفته شد و این اقدام تاکنون از ذهن هیچ انسانی پاک نشده است و هر زمان از انرژی هسته ای یاد میشود ناخودآگاه مردم از فعالیت های هسته ای شگفت زده شده و آنرا واقعه ای بزرگ یاد میکنند عملکرد و تاثیر روانی واقعه کشتار جمعی در ناکازاکی (Nakazaki) و هیروشیما (Hiroshima) در ژاپن نه تنها در جهان بلکه در ایران نیز علیرغم فقدان نظام اطلاع رسانی همانند اروپا باز به دلیل شدت فجیع بودن فاجعه هنوز نیز حکومتهای امپریالیستی و فاشیستی از آن بهره برداری میکنند. بطوریکه اگر کسی از پیامدهای این فاجعه وخیم بی اطلاع باشد نمیتواند از پیامدهای سیاسی و روانی حاکم بر جامعه و رفتار مردم آگاهی کاملی داشته باشد. بی تردید اثرات روانی و سیاسی آن در همان زمان سوء بهره برداری از این فناوری در نزد همگان آشکار است حال بفرض پنهان نمودن این واقعه آیا میتوان رفتار های سیاسی و روانی جامعه بعد از انفجار را توجیه نمود بی تردید هیچ کس نمیتواند منکر پیامد های اجتماعی، سیاسی و روانی آن در جوامع شود. در مورد قتل و عام جمعی مردم چه در کره، عراق و ایران و یا هر جای دیگر نیز نمیتوان به آثار زیان بار این فاجعه وخیم بر جامعه گردید بی تردید استمرار اعدام و کشتار مردم یک اقدام سرمایداری فاشیستی آنارشیسمی در ایران معاصر به حساب می آید. سوال این است آیا با پنهان نمودن این واقعه که چندان دور هم نیست بطوریکه هنوز بازماندگان این فاجعه هنوز حیات دارند آیا میتوان با مخفی کردن و فیلتراسیون اطلاعات در نزد جوانان تازه فارغ التحصیل شده دانشجویان روانشناسی حتی جامعه شناسی و علوم سیاسی رفتارهای مردم را توجیه نمود مسلما باعث ایجاد تئوری و فرضیات ضد و نقیض مبهم برای سرپوش گذاشتن روی حقیقت خواهد شد که دانشجویان هوشمند را متوجه آن نموده و مابقی را در حالت ابهام قرار میدهد.

6/1/1388

حکم حلال و حرام معلول سوء عملکرد فاشیسم مذهبی ایران معاصر

طبق آیات نازل شده بر پیامبر^(ص)، خداوند فرموده چرا برخود چیزی را حرام میکنی که حرام نیست و برخود سخت گیری میکنی هرآنچه که لازم بوده خداوند مشخص کرده است آیه 1 سوره تحریم و شما نباید از پیش خود چیزی را حلال و حرام کنید که هر کسی اینکار را انجام دهد رستگار نمیشود، آیه 116 سوره نحل. نشان میدهد که خداوند بطور مشخص حلال و حرام و مابین آنرا معین کرده است. مثلا فرموده است گوشت خوک، مردار و خون و شراب حرام است باز با این اوصاف ذکر شده است که اگر در وضعیتی بودید که ضرروت داشت که از این مواد حرام استفاده کنید بقدر ضرورت موردی ندارد و یا حتی باز ذکر شده است که با حال مستی به نماز نایستید همه این موارد اخیر میتواند مبنای استدلال هایی باشد که توجیه میکند فلان مورد یا اقدامی حلال یا حرام است. یعنی از این دیدگاه بعد ها حلال و حرام (بیشتر حرام) بعنوان وسیله ای فرضا سیاسی برای محدود کردن و جهت دهی رفتار های معتقدین به دین اسلام مطرح گردید. نتیجه این که حلال و حرام فقط بررسی ضرر داشتن و یا نداشتن یک مسئله است برای انسان و جامعه با شرایطی که میتوان برای آن در نظر گرفت.

بفرض درست بودن اقدام حرام کردن موضوعی که پیش از این در قرآن ذکر نشده است مثل حرام کردن چهارشنبه سوری (ترقه بازی و…)، بازی شطرنج و امثال آن، بیش از آنکه لازم باشد به نتایج پیامدهای این تصمیم بخواهیم بی اندیشیم، بایستی به دلایل و ریشه های آن تصمیم بی اندیشیم. این تصمیمات بر اساس وخامت اوضاع جامعه احیانا از طرف یک آخوند یا در صورت تشکیل شوری جماعتی از آنها، نشان دهنده عدم توانایی و کنترل و سوء عملکرد و فقدان دانش و خرد مدیریت جامعه در دراز مدت برای مورد چهارشنبه سوری و عدم توجه به ایجاد شرایط برای درست زندگی کردن مردم بوده است. اعلام حرام در جامعه از دیدگاه جامعه شناسی، سیاسی و روانشناسی حقایق جالبی را برای مردم و محققین روشن میکند. اینها بیش از آنکه نشان دهنده جلوگیری از اوضاع وخیم جامعه باشد نشان میدهد که چقدر حاکمین ناتوان بوده اند که جامعه به بحران بایستی کشانده شود و آثار آن مشخص شود و حیات جامعه به خطر بیفتد تا حکم حرام ارائه شود تا شدت آسیبها که معلول سوء عملکرد حاکمین است کاهش پیدا کند و یا دست حاکمان فرصت طلب را رو نماید.

1/1/1388

حمله امپریالیسم عرب به ایران تا جهانی سازی

پس از فوت پیامبر اسلام(ص) و سرکار آمدن ابوبکر، نظام اقتصادی سرمایداری عرب که از بت پرستی مردم سود می جست زیر بار سیستم عدالتخواه تازه بنیان گذاشته شده ضعیف تر شد بطوریکه در اواخر دوران حکومت ابوبکر دسیسه امپریالیسم عرب یعنی همان هایی که در زمان حضور پیامبر جزء مخالفین (بالاخص در مکه) بودند، زمینه تجاوز به ایران بنام گسترش اسلام را در ذهن ابوبکر سازماندهی نمودند. ایرانی که پیامبر آنرا برای بهبود اوضاع اجتماعی عربستان مورد توجه قرار داده بود و با ارسال پیام برای دعوت مردم ایران برای گرایش به دین اسلام مورد توجه قرار داده بود. همچنان که عامل تجاری محمد(ص) برای تجارت به ایران سفر میکرد و برای بهبود اوضاع نظامی و صنعتی و مالی از مردم این خطه کمک گرفته میشد دلایل آشکاری است به اعتماد پیامبر و علی بن ابی طالب به مردم ایران. پس از فوت ابوبکر حکومت عمر شکل پیدا کرد و بعلت ضعف عملکرد در حوزه اقتصاد، اسلام زمان ابوبکر و فشار و تدارک امپریالیسم تضعیف شده، بتدریج حمله نظامی به ایران شکل پیدا کرد. بنا به قرار و وعده های از پیش تعیین شده برای حمایت از لشکر های اسلام به کمک سرمایداران عرب برای شرکت در جنگ و گرفتن کنترل قدرت تجارت رده اول بدست عرب علیرغم مسلمان شدن ایرانیان بعد از جنگ همه دلایلی است که نفوذ اسلام به ایران برای توسعه اسلام به شیوه محمد نبوده بلکه تجاوز و رخنه امپریالیسم عرب به ایران بوده است. حضور علی بن ابیطالب جوان در جنگ با توجه به نظر مثبتش به ایرانیان جای تعجب دارد. جلوگیری از تجاوز سپاه مسلمین به مردم ایران به عنوان مدیر جنگی عادل یکی از دلایل حضورش میباشد و با توجه به ساختار حکومتی آن زمان (پسر عموی پیامبر بودن)، تاثیر گذاشتن بر جنگی که بنام اسلام تمام خواهد شد، حضورش را در جنگ توجیه مینمود. حمله اعراب مطابق با خواسته سرمایداران عرب پیش رفت، بطوریکه غنایم زیادی برای اعراب از اقصاء نقاط ایران زمین گرد آورده شد که تجار عرب در خوابد ندیده بود، بعلاوه اینکه، تجارت نیز در این منطقه بدست آنها افتاد. برای سرمایداران عرب، مسلمان بودن یا نبودن خیلی مهم نبود مهم اهداف تجاریشان بود که ثروت های بیکران مردم ایران را که تا آن زمان ذخیره شده بود را به یغما برند و بر این کشور مسلط باشند. اوضاع نا به سامان جامعه و نا کارآمدی حکومت عثمان نیز به دلیل تحویل حکومت به فک و فامیل های خود، فساد حکومت اسلامی را علیرغم میل باطنی کامل کرد. در این مقطع زمانی بود که اوضاع جامعه مسلمین به افتضاح کشیده شده بود. با روی کار آمدن علی بن ابیطالب همزمان با حضور معاویه اوضاع اقتصادی و اداره جامعه آنچنان به افتضاح کشیده شده بود که امکان جمع و جور شدن آن در مدت کوتاه خیلی مشکل شده بود. در این زمان معاویه و عواملش بتدریج از زمینه ایجاد شده توسط نظام سرمایداری عرب جنگهایی را بنام علی بن ابیطالب در گوشه و کنار ایران و جا های دور رس برپا نمودند تا پشتیبانی از او در ایران خارج از سرزمین مردم عرب تضعیف شود. جنگهای متعدد کشتار و قتل و عام مردم ایران که بنام علی بن ابیطالب تمام شد جو خیلی بدی را علیه او، فرزندانش و سایر پیروانش در ایران ایجاد کرده بود. هرج و مرج بهرحال قدرت را بدست عمال معاویه انداخت و حکومت اسلام زمان علی(ع) بشدت تضعیف شد. بوجود آمدن جنبشهای ایرانی علیه حمله اعراب نیز مثل جنبش سیاسی خرمدینان که علیه اسلام (امپریالیسم عرب) بوجود آمده بود از جمله جنبشهای مهم تاریخ ایران است که برای مبارزه با باطل نه مبارزه با حقیقت دین و مذهب اسلام بدلیل دیندار بودن مردم ایران شکل گرفته بود. امپریالیسم کثیف عرب که در سایه هرج و مرج قدرت مند تر نیز شده بود و به شکل نظام سرمایداری فاشیستی ظاهر شده بود. علیرغم تجاوزات گسترده امپریالیسم اعراب، دانشمندان ایران از جمله حکیم ابوالقاسم فردوسی پاکزاد، شیخ الرئیس شرف الملک حجه الحق ابن سینا و … که پاچه خوار حکومتها نبودند، آزادمنشانه تلاش نمودند که باعث روشن شدن حقیقت شوند عده ای از یک طرف ماهیت ایرانیان را زنده میکند و از طرف دیگر دانشمندانی چون شیخ حقیقت دین و مذهب را روشن میساختند،

جمله زیبای شیخ الرئیس ابن سینا

کفر چو منی گزاف و آسان نبود   محکمتر از ایمان من، ایمان نبود
در دهر چو  من  یکی و آنهم  کافر     پس در همه دهر یک مسلمان نبود

حاکی از نظام فاسد فاشیستی مستبد و خوانخوار نظام امپریالیستی همان زمان است. با این وجود رخنه کردن امپریالیسم و رشد آن باعث تفرقه و فرقه، فرقه شدن مذهب در ایران شد. حکومتهای متعدد شکل پیدا می کرد و هر کدام خودش را حق میدانست و هیچکدام بدرستی پیرو دانشمندان زمان خود نبودند و بهم دیگر تجاوز میکردند تا حکومتی مستقل را ایجاد کنند.

بعد ها حمله مغولان به ایران، چهار راه بودن ایران از لحاظ مسایل اقتصادی بعلت منابع سرشار طبیعی و ویژگی های جغرا- سیاسی، توجه امپریالیسم سرزمینهای دور رس، باعث استمرار فشار در سده های اخیر نیز به مردم ایران شد. شکل گیری هر نوع زمینه ای برای استقلال سیاسی و اقتصادی را از مردم ایران سرکوب کرد. دانشمندان فراری شدند پادشاهان وابسته شدند، مشروطیت با مشکل مواجه شد، مسایل ملی تضعیف شد حق در برابر حق قرار گرفت، هر سیستمی منظبتی که در شرف تشکیل بود به بی نظمی کشیده شد. کشورهای دیگر نیز برای منافع خود در این منطقه تاخت و تاز کردند و سود میبردند و زیان میرساندند.

بطور کلی منافع سرمایداران دور و نزدیک، عامل اصلی بی نظمی و سرکوب شدن جنبش های ایرانیان بعد از اسلام در سرزمین ایران بوده است. البته حقیقت دین چه در ایران چه در اروپا بازیچه دست سرمایداران فاشیسم بوده است. مطمئنا تا زمانیکه فقط منافع سرمایداری و حکومت کردن مطرح بوده است حقیقت ضایع شده است. با این حال بنا بر مطالبی که قبلا گفته شده است گریزی از سرمایداری نیست مدتها است که تصمیم جهانی نیز بر این است و این سرمایداری از نوع فاشیستی نیست بلکه انسان دوستانه و در چارچوب حقوق بشر و برای ایجاد نظام جهانی تولید و مصرف در حال رشد و تکامل است و بطور کلی جامعه بشری سیاستهای جهانی سازی جوامع بشری را طی میکند.

1/1/1388

نوروز 1388

اختتام سال کبیسه 1387 شمسی و نوروز 1388 خیامی را تبریک میگویم و امیدوارم امسال با شکفتن اندیشه های جدید ظلم و ستم امپریال فاشیسم و حامیان مستبد آن فروكش کند.

30/12/1387

چهار شنبه سوری نماد اندیشمندانه، اندیشیدن ایرانیان باستان

حکومت آنارشیستی قشری مذهبیون و فرصت طلبان آن ثابت کرد که رفتار ایرانیان باستان در ابداع جشن چهارشنبه سوری درست بوده است. حتما می پرسید چگونه؟ با توجه به اینکه برهان خلف یکی از متدولوژی های فاشیسم با رد حقیقت برای اثبات درستی آن بوده است، در سالیان اخیر تلفات ناشی از چهارشنبه سوری نشان داد که رفتار مردم بویژه جوانان “قشر مظلوم و ستمدیده جامعه” منحرف شده است. دلیل آن بر میگردد به سیستم سیاسی آنارشیستی که بعلت فقدان برنامه صحیح و فضای مناسب برای تخلیه انرژی روانی در مسیر صحیح بویژه برای قشر جوان جامعه، افزایش عقده های روانی را باعث شده است بطوریکه در آخرین چهار شنبه سال با بروز رفتارهای هیستریک و نابهنجار باعث بروز سانحه و حوادث وخیم برای جوانان غیر از مسئله سوانح رانندگی منجر به مرگ بویژه مصدومیت شده است. حال دانشمندان ایرانیان باستان با یک حرکت ابتکاری مسئله جشن چهارشنبه سوری را بنیان گذاشتند تا بدین طریق علاوه بر تخلیه انرژی نهفته بصورت عقده روانی در مردم بویژه جوانان در روز چهارشنبه آخر سال، با آتش بازی و سرو صدا آنرا تخلیه کرده و در ضمن آن نیز مراسم شادی بخش دیگری به آن منظم کردند بطوریکه پس از خاتمه آتش بازی و پایکوبی به شیوه های بلوچی، مازندرانی، گیلکی، خراسانی، کردی، آذری … با صرف شیرینی و آجیل و مسایلی از این قبیل جشن را به اتمام رسانده تا شروع سال جدید با شادمانی تمام و کمال عاری از هرگونه عقده روانی بازمانده از سال قبل آغاز شود. اینگونه بود که آنارشیسم فاشیسم ایران معاصر با حرام دانستن این جشن و غیر عقلانی بودن آن و تلفات جوانان بتدریج خردمندی دانشمندان ایران باستان را به اثبات رساند، با اینحال عقب ماندگی زندگی معاصر نیز آشکار میشود.

1387-12-29